Onjuiste uitspraak tijdens Koranrecitatie | gratis Koranles | les 22

Inleiding

Deze tweeëntwintigste Tajwidles gaat over de onjuiste uitspraak van woorden of letters van de Heilige Koran tijdens de recitatie. In het Arabisch wordt deze fout اَللَّحْنُ genoemd.

In de Tajwidwetenschap verwijst het woord اَللَّحْنُ naar het niet naleven van de Tajwidregels tijdens de recitatie van de Heilige Koran.

De onjuiste uitspraak (اَللَّحْنُ) wordt in twee soorten verdeeld:

1. Groot of duidelijk – جَلِيٌّ
2. Klein of verborgen – خَفِيٌّ

1. Het religieuze oordeel over een onjuiste uitspraak

A. De grote of duidelijke fout – جَلِيٌّ

Het is verboden (حَرَام) om de Koran opzettelijk te reciteren terwijl men een grote fout maakt.

Het bewust veranderen van woorden of letters van de Koran kan een zware zonde zijn en in bepaalde gevallen zelfs tot ongeloof leiden.

B. De kleine of verborgen fout – خَفِيٌّ

De kleine fout (خَفِيٌّ) is afkeurenswaardig. Zij is niet verboden, maar blijft ongewenst en in strijd met de volmaaktheid van de recitatie.

2. De duidelijke fout – جَلِيٌّ

A. Een grote fout door de onjuiste uitspraak van een letter

Een duidelijke fout (جَلِيٌّ) houdt in dat letters niet worden uitgesproken volgens hun oorspronkelijke articulatiepunt of hun eigen kenmerken. Voorbeelden:

B. Een grote fout door het toevoegen van letters of klanken

Een grote fout kan ook bestaan uit het onbedoeld toevoegen van letters of klanken. Voorbeelden:

C. Een grote fout door het weglaten van een letter

Een grote fout kan ontstaan wanneer een letter wordt weggelaten. Voorbeelden:

D. Een grote fout door het vervangen van een klinker of een sukoen

Deze fout ontstaat wanneer de recitator een verkeerde klinker gebruikt, zoals een fatha, kasra of damma. Voorbeelden:

De fout kan ook ontstaan wanneer een sukoen door een klinker wordt vervangen. Voorbeelden:

3. De verborgen fout – خَفِيٌّ

Het reciteren van de Koran met een verborgen fout verandert niet noodzakelijkerwijs de betekenis, maar ontneemt de recitatie wel haar schoonheid en volmaaktheid.

Voorbeelden van verborgen fouten:

• Bepaalde kenmerken van letters niet correct toepassen, zoals nadruk of verheffing.
• De regels van idghâm, ikhfâ of idhâr niet op de juiste plaats toepassen.
• Een letter niet verlengen wanneer de regel dit vereist.

Conclusie

In deze tweeëntwintigste les hebben we gezien dat er twee soorten fouten bestaan: duidelijke en verborgen fouten.

De gelovige moet zorgvuldig omgaan met zijn recitatie en vermijden de Koran zonder een gekwalificeerde docent te memoriseren, omdat hierdoor duidelijke of verborgen fouten kunnen ontstaan.

De volgende les zal, in shaa Allah, gaan over de goede manieren die men in acht moet nemen wanneer men de Koran wil lezen.